Монгол Улсын орон нутгийн нийгэм, эдийн засгийн хөгжлийн түвшин, бүс нутгийн хөгжлийн ялгаа, хотжилт, хүн амын суурьшил болон бүсчлэн хөгжүүлэх шаардлагыг авч үзсэн. БНХАУ, Тайвань, Япон, Туркын нутаг дэвсгэрийн ангилал, хот, суурин газрын хөгжлийн шалгуур үзүүлэлтийг харьцуулж, Монгол Улсын аймаг, бүс нутгийн хөгжлийн түвшнийг статистик мэдээлэлд тулгуурлан үнэлсэн. Мөн бүсчилсэн хөгжлийн бодлого, эрх зүйн зохицуулалт, хөгжлийн индекс, шалгуур үзүүлэлтүүдийг шинжилж, орон нутгийн эдийн засгийн бие даасан байдлыг хангах, хөгжлийн бичил бүсийг тогтоох, хүн амын суурьшлыг тогтворжуулах санал, дүгнэлт боловсруулсан.